Basketbalclub BC Schoten

Zaterdag 4 september 2010. Onze mannen hadden er welgeteld ... geen enkele training opzitten. En toch moesten ze al opdraven voor een tornooi ! Als dat maar goed kwam. Bij het weerzien verklaarden enkelen van de gasten dat ze de ganse vakantie lang geen basketbal hadden vast gehad. Dat beloofde !

Gembo (in Borgerhout) is sinds twee jaar bezig met G-basket. Iedereen herinnerde zich nog goed dat wij de eer hadden hun tegenstrever te zijn in hun allereerste wedstrijdje. Sofie Vanhove en co doen daar uitstekend werk en organiseerden nu reeds hun eerste Gembostars tornooi. Gastploegen waren Lommel, Geel, Zolder en natuurlijk Schoten.

Het ronselen van spelers per mail was goed verlopen. Tien waren er van de partij. Robin gaf in laatste instantie toch nog forfait omdat hij een beetje ziek bleek te zijn. Maar hij kwam wel langs om te supporteren. Knap ! Negen super gemotiveerde Schotenaars dus voor 4 zware wedstrijden. Zo zonder voorbereiding ... het mocht tellen. Dat dat een bewonderenswaardige prestatie zou worden vond ook de man die de ploegen voorstelde. Geen onbekende bij de meeste toeschouwers. Dat was Frank Bomans van Thuis, die in het echt eigenlijk Pol Goossens heet. Onze mannen betraden met de nodige elegantie het strijdperk toen hun naam werd afgeroepen door Pol/Frank. En dat een groepsfoto met deze BV niet mocht ontbreken spreekt voor zich (de foto's worden later nog online gezet).

Wie was er eigenlijk allemaal van de partij ? Ik spreek wel altijd van “de mannen”, maar ere wie ere toekomt ... Aranka, onze enige dame deed het de hele dag door bijzonder goed. Ze werd natuurlijk goed ondersteund door Liam, Vincent, Jordan, Peter, Ruben, Anthony, Jonas en Christophe. Onze spelers werden fel aangemoedigd door een gekke bende mama's en papa's en zussen en broers. Mooi om te zien !

De eerste partij was tegen Geel. Die zijn daar al jaren lang met G-basket bezig en dus een sterke tegenstander. Coach René nam de honneurs waar bij de eerste match. Hoewel winnen eingelijk veel minder belangrijk is dan plezier maken op het veld, werd er toch voor alle zekerheid maar ... gewonnen. De afwerking was nog niet echt je dat, maar er werd van de eerste minuut al behoorlijk verdedigd. Goed zo. Zonder al te veel rust ging het dadelijk verder tegen Lommel. Nu mocht coach Eddy de troepen sturen. En de troepen deden het weer super ! Iedereen liep voor wat hij waard was. Er werden veel mooie passen gegeven en de balletjes vlogen netjes door de netjes. Twee matchen gespeeld, twee matchen plezier gemaakt (en voor de annalen, dus ook alle twee gewonnen).

Ondertussen hadden onze spionnen vanuit de tribune al in de mot dat Zolder in hun eerste matchen een hele goede indruk lieten. Dat zou dus de moeilijkste match worden. Coach René zette de lijnen uit, maar het moet gezegd, in de eerste helft werd de verdediging wat verwaarloosd. Zolder buitte dat enkele keren slim uit en we keken al gauw tegen een grote kloof aan. Het praatje van coach René tijdens de rust bracht verandering in de tweede helft. Plots verdedigde Schoten als leeuwen. Zolder wist niet wat er gebeurde en voor ze het goed beseften zaten we weer in hun spoor. Erover gaan was echter niet meer mogelijk. De benzine was op. Maar de match werd uiteindelijk met maar zes puntjes verloren. Een geweldige prestatie. De beste match van de drie, zei coach Eddy. Allez, repliceerde Jonas, hoe kan dat nu, de enige match die we verliezen was de beste ? Ja ja, basket is toch iets raars he !

De laatste match was er nog een leuke. Wij mochten met coach Eddy afsluiten tegen de thuisploeg uit Borgerhout. Opworp van de match door de schepen van Sport van Antwerpen (Ludo Van Campenhout). Het was even niet duidelijk voor de gasten waarom de sprongbal van die meneer niet telde en die van de ref daarna wel. Tja, de schepen moet toch ook eens weten hoe moeilijk dat het is, zo een basketbal recht de lucht in te gooien. Laat staan die bal door een ring te gooien. Daar waren onze mannen (en vrouw) dan weer super in. Gembostars weerde zich goed maar iedereen was daar moe. Ook bij ons, maar precies net iets minder. En dus wonnen we de laatste match ook. 3 op 4. Als dat geen schitterend tornooi was.

We moeten Gembo bedanken voor de mooie organisatie. Onze gasten smulden van de heerlijke gratis friet met snack en waren dolblij met het gezond snoeppakket. De medaille aan het eind was natuurlijk de slagroom op de taart. Proficiat Gembo en tot volgend jaar.

Eddy