Basketbalclub BC Schoten

ACTIVITEIT : Zeurtcross

DATUM : 21 februari 2009

TIJD : vanaf 13u00

PLAATS : Gebouwen korfbal, sportpark De Zeurt

WAT :  de allereerste Zeurtcross heeft tot bedoeling de sportverenigingen die hun thuisbasis op de Zeurt hebben, wat dichter bij elkaar te brengen (organisatie van Korfbal)

Het schema van de Zeurtcross is als volgt :

13u00 6-7 jarigen (700 m)

13u30 8-10 jarigen (1000 m)

14u00 11-12 jarigen (2000 m)

14u30 14-16 jarigen (3000 m)

15u00 dames + veteranen (+40 jaar) (4300 m of 8500 m)

16u00 +16 jaar (4300 m of 8500 m)

Einde is voorzien om 17u

30 minuten voor aanvang van de cross aanwezig zijn, 1 euro (jeugd), 2 euro (vanaf 16 jaar) deelnameprijs. Iedereen krijgt een AA drankje en voor de jeugd is er nog een kleine verrassing.

INSCHRIJVINGEN :

27/1/2009 : er zijn 18 inschrijvingen uit onze club. We roepen dan ook al onze leden op om deze moedige crossers te kopen aanmoedigen !!!

VERSLAG VAN DE ACTIVITEIT :

Klik hier voor enkele foto's.

De eerste Zeurtcross kon nog niet echt rekenen op een massale belangstelling. De mensen van korfbalclub Artemis hadden nochtans wel hun best gedaan om er een professionele happening van te maken. De bedoeling was toch in eerste instantie de sportclubs die op De Zeurt actief zijn eens samen te brengen voor een gemeenschappelijke sportactiviteit. Daar kun je toch niets op tegen hebben. Vanuit voetbalclub Simikos kwam echter de bedenking dat de afstanden toch wat te lang waren. Tja, voor voetballers dan blijkbaar toch. In de volleybalclub was de uitnodiging wel binnen gekomen maar blijkbaar niet verspreid geraakt. Gevolg ... de meeste deelnemers waren korfballers, tafeltennissers en ... uiteraard ... basketters !

En de basketters sloegen zeker geen slecht figuur. De toon daarvoor werd gezet bij de allerkleinsten. De race van de 6- en 7-jarigen ging over 700 meter. Een pas van ziekte herstelde Tias Janssens positioneerde zich goed achter de hazen, die de gasten tijdens de eerste ronde “in toom” hielden, en ging er in de tweede ronde gewoon als een speer vandoor. Geen discussie, papa Herwig was er lang voor de finish al zeker van, “die valt niet meer stil”. En zo was het ook. Tias kaapte op schitterende wijze de eerste beker weg.

Dan de 8-, 9- en 10-jarigen. Ook daar een serieuze kanshebber uit basketland. Rechtstreeks overgekomen vanuit 't stad na de match tegen de Willibies, was er ook tegen Tim Baetens in zijn reeks geen kruid gewassen. De toer van 1000 meter was een kolfje naar zijn hand. Halverwege zetten de grote hazen “de poort open” en onze kleine haas was vertrokken. Meter per meter verder weg van de concurrentie en uiteindelijk ”als een echte” met de armen in de lucht onder de aankomstboog de meet over. Beker twee binnen. Twee op twee voor BC Schoten. Toch ook de knappe race vermelden van Sarah Vanhoutte. Uitkomend voor de pingpong maar eigenlijk toch nog wel een heel groot beetje een baskettertje !

Als Sarah er is dan zal Britt er ook wel zijn zeker ? In de reeks van de 11- en 12-jarigen over 2000 meter helaas geen deelnemers van BC Schoten. Maar dus wel Britt Vanhoutte. Twee kilometer is een heel eind maar Britt doseerde zoals enkel ook nog Veerle Dejaeghere dat kan. Geen jongens in de buurt, enkel een hardnekkige korfbalster die toch wel een heel eind lang haar tandjes op “ons” Britt kapot beet. “Ons” Britt, ah ja, want we zijn haar passage in onze club lang niet vergeten. Winst dus en weer een bende juichende basketsupporters ! Maar ere wie ere toekomt, deze beker is dan maar voor de pingpong. Anders hebben die gasten niks !

Ook bij de 13-, 14- en 15-jarigen geen deelnemers uit onze club. Jammer ! Volgend jaar moet dat anders. Ik weet zeker dat er in onze club gasten zijn die hun voet naast de winnaar in deze categorie kunnen zetten. Een goed getrainde basketter moet 3 km kunnen lopen aan een deftig tempo, dunkt me toch !

Over dan maar naar de volgende wedstrijd, de 4,3 km voor 16 jaar en ouder. Ik herhaal, voor 16 jaar en veel veel ouder ! De drie deelnemers van BC Schoten illustreren dit : Dennis, Robby van de landelijke juniors en ... de Roel ! Voor deze race gaan we voor het eerst sportpark De Zeurt uit en de openbare weg op. Seingevers op alle kruispuntjes in Gagelbaan, Molenbaan en Zeurtebaan, agenten op de grote kruispunten met de Brechtsebaan. Onze twee afwerkers (Dennis en Robby) werden ideaal gegangmaakt door ervaren rot Roel gedurende de volle eerste ... 200 meter (naar zijn eigen zeggen).  Al heel vroeg in de koers nemen Dennis en Robby het heft in handen en laten de tegenstand achter zich. Het scenario werd steeds duidelijker ... één en twee voor basket ! Maar wie zou het gaan halen ? Daarvoor hadden deze twee spelverdelers een mooie oplossing ... samen die eindstreep over. Samen eerst ! Ergens in een slechte droom liep het dan toch nog mis omdat de politie zich niet kweet van zijn taak, een kruispunt onbemand liet, onze gasten verkeerd liepen en een korfballer alsnog eerst over de finishlijn kwam. Gelukkig zijn dromen bedrog. Een moedige Roel eindigde uiteindelijk vierde. Proficiat jongens !

Het sluitstuk van de dag was de 8,6 km, voer voor kilometervreters. Hoewel ! Voor tien-mijl-en-meer-lopers als Patrick en Eddy is ook deze afstand eigenlijk te kort. Bij gebrek aan langer maakten ze dus, samen met coach René (G-basket), deel uit van de dertigkoppige groep lopers die 2 van die grote toeren voor hun kiezen (of beter, kuiten) kregen geschoven. Het zo goed als voltallige eerste team (zowel dames als heren) van Artemis korfbal had van hun trainer de verplichting gekregen deze wedstrijd te lopen. Over motiveren gesproken. Een viertal korfbalyoungsters had trouwens aan de start even rondgekeken en was tot de conclusie gekeken dat zij minstens de eerste drie plaatsen wel zouden opeisen. Ze gingen er dan ook van bij de start met zijn vieren vlotjes vandoor. Eddy nestelde zich na een kilometertje of wat in vijfde positie, Patrick niet ver daarachter. René offerde zich op om de dames, in het achterste deel van het deelnemersveld, te begeleiden en te onderhouden met wat, naar ik vermoed, erg op prijs gesteld gesjouwel onderweg. Doseren is oh zo belangrijk als je een lange afstand loopt. Dat leer je met de jaren. In de daaropvolgende kilometers bleken de jonge korfballers vooraan zich één voor één te verslikken in de afstand. Eddy en Patrick konden dus beginnen aan het oprapen van de lijken, zoals dat wel eens plastisch wordt uitgedrukt. Zonder daarbij te vergeten dat hun eigen “lijkgevoel” toch ook stilaan groter werd.  Met nog een dikke 200 meter te lopen, bij het opdraaien van het sportpark, kon Eddy het enige overgebleven lijk voor hem aanraken. Bleek echter dat die man op dat moment zo lijkbleek was van het schrikken om daar plots een oude man met een rode pet achter zich te zien die hij daar niet had verwacht. Het gaf hem een schok die hem vooruit stuwde en ervoor zorgde dat hij dubbel en dik verdiend de overwinning pakte. Eddy werd tweede en Patrick niet ver daarna vierde.

Een geslaagde happening was het ! Mooie prestaties van onze mannen ! Volgend jaar gaat Artemis zeker en vast een tweede cross organiseren. Dan hopelijk met vertegenwoordiging van alle clubs en een nog grotere delegatie van BC Schoten !!!

Eddy